In onze heerlijke relaxte comfortzone gebeurt alles op dezelfde manier. We doen en denken dezelfde dingen en we krijgen, surprise, ook telkens dezelfde resultaten. Uit je comfortzone stappen is eng omdat het onbekend is. Je krijgt onbekende kanten van jezelf te zien en je ontdekt platen voor je hoofd waar de gemiddelde ijskap een puntje aan kan zuigen.
Buiten de comfortzone is echter ook ‘where the magic happens’. Als je je oogkleppen afzet, vind je nieuwe talenten van jezelf. Je vindt nieuwe mogelijkheden in het leven en je kunt ineens zo anders naar zaken kijken dat je jezelf afvraagt waarom je uberhaupt die plaat ooit voor je hoofd hebt gesleept…..Maar…..
Waarom je toch voor een zachte heelmeester moet kiezen.
Een zachte heelmeester masseert je heel voorzichtig met gehum en open vragen. Gedurende een heel aantal sessies. Daarmee krijg je de indruk dat het vrij gevaarlijk is om je wereldbeeld eens radicaal ondersteboven te keren. Dat geeft je als client het gevoel (al dan niet bewust) dat je maar beter heel voorzichtig kunt zijn met het veranderen van je wereldbeeld. Je innerlijke ik die daar onder zit is blijkbaar dermate kwetsbaar dat je er op je tenen omheen moet sluipen…….
Nu is dat commercieel erg interessant. Het verzekert je er als therapeut van dat je zeker een sessie of 8 tot 12 met een client bezig bent. En als je de client maar genoeg laat merken dat hij inderdaad heel kwetsbaar is van binnen, komt deze na verloop van tijd vanzelf weer terug omdat hij toch weer in dezelfde valkuil is getrapt.
Dit effect kun je versterken door de sessies heel serieus te houden. Zo leren clienten de uiterste ernst van hun aangeleerde gedrag ervaren. Op deze manier wordt de drempel voor verandering lekker hoog. Daarbij krijg je als therapeut de naam echt de diepte in te gaan en de zwaarte niet te schuwen. Zo vorm je een stabiel extern anker waarop de client telkens weer kan terugvallen.
Als client kun je jezelf goed bezig houden. Dit is zeker handig als je bijvoorbeeld een chronisch gebrek hebt aan hobby’s of vrienden. Daarbij is het lang aanhouden van je probleem ook goed voor de economie omdat de therapeut het geld kan uitgeven aan van alles en nogwat. Bijkomend heb je ook een gespreksonderwerp voor de komende jaren. Als iemand vraagt hoe het gaat kun je uitgebreid uitwijden over je therapietraject en je worstelingen met de zwarte diepten van je ziel. Aandacht en respect je moed zijn verzekerd.
Tweet
. Ze heeft me later nog een keer gemaild dat ze nog wel eens de fout in dreigde te gaan maar dan telkens zichzelf weer zag zitten met die ene slof aan. 
. Je hebt namelijk nog steeds je onhebbelijkheden, beperkende gedachten en een heel kader aan andere minder florissante eigenschappen. Die zijn niet ineens weg als je iedere ochtend voor de spiegel, vanaf je gele memo’tjes, leest hoe je jezelf ook alweer moest vinden.
